مىفرمايد : فقير را از خود مران و يتيم را با تندى سرزنش مكن . توجّه به فقرا در روايات در اين زمينه‌ها روايات و حكايات بسيارى از درياى معارف اهل بيت عليهم السلام به ما رسيده است : حضرت على عليه السلام مىفرمايد : جالِسِ الْفُقَراءَ تَزْدَدْ شُكْراً . « 1 » با نيازمندان همنشين باش تا سپاسگزاريت زياد گردد . ما احْسَنَ تَواضُعَ الْأَغْنياءِ لِلْفُقَراءِ طَلَباً لِما عِنْدَ اللَّهِ سُبْحانَهُ وَ ما أَحْسَنَ تِيَهُ الْفُقَراءِ عَلَى الْأَغْنياءِ اتِّكالًا عَلَى اللَّهِ سُبْحانَهُ . « 2 » چه نيكوست فروتنى توانگران در برابر نيازمندان براى به دست آوردن پاداشى كه نزد خداوند پاك است . و چه نيكوست ، بىاعتنايى فقيران در برابر توانگران به سبب توكّل كه به خداوند دارند . مُلُوكُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ الْفُقَراءُ الرَّاضُونَ . « 3 » پادشاهان دنيا و آخرت ؛ فقيرانِ خشنود به حال خود هستند . به همين جهت اميرمؤمنان على عليه السلام در نهج البلاغه به مالك اشتر سفارش مىفرمايد كه : هرگز ثروتمندان بىدرد را گرد خود جمع مكن ؛ زيرا در وجود هر يك از آنان چنين است كه پرخرج‌تر در آسايش ، و كم يارتر در مشكلات ، ناخشنودتر در

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 430 ، حديث 9808 . ( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 406 ؛ غرر الحكم : 366 ، حديث 8242 . ( 3 ) - غرر الحكم : 366 ، حديث 8243 .